Ten, kto pracuje na cały etat, musi otrzymać przynajmniej płacę minimalną - to tzw. wynagrodzenie minimalne brutto. Gwarantuje je ustawa z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2177). Konkretną wartość wskazuje do połowy września rząd w rozporządzeniu o wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Co roku, od 1 stycznia ta kwota się zmienia i pracodawca nie może zatrudnionemu na cały etat zaproponować mniej, niż wynosi aktualne wynagrodzenie minimalne. Podobnie jest ze zleceniobiorcami, którym zapewnia się przynajmniej ustaloną na rok kalendarzowy stawkę godzinową za wykonywane zadania.

Ile wyniesie płaca minimalna w 2019 r.?

Od 1 stycznia 2019 r. minimalna pensja dla pełnoetatowych pracowników wyniesie 2250 zł brutto, czyli wzrośnie o 150 zł miesięcznie w porównaniu do obecnej stawki (2100 zł). Pamiętać jednak należy o tym, że nawet temu, komu grudniową pensję pracodawca wypłaci w styczniu 2019 r., naliczy ją według starego pułapu minimalnego z 2018 r.

Największy kłopot i dodatkowe formalności będą mieli ci zatrudniający, którzy w umowach o pracę wpisali personelowi konkretną kwotę minimalną, czyli np. 2100 zł. Aby ją uaktualnić do stanu z 2019 r., muszą każdej osobie z takim angażem wręczyć aneks do umowy z mocą od 1 stycznia 2019 r. Jeśli zainteresowany go podpisze, w wyniku porozumienia stron zacznie obowiązywać nowa stawka. Gdy zaś nie zaakceptuje aneksu, trzeba zastosować wypowiedzenie zmieniające z mocą od 1 stycznia 2019 r. To jednostronna decyzja pracodawcy dotycząca zmiany warunków umowy o pracę, w tym wypadku wysokości wynagrodzenia.

Łatwiej jest, gdy zamiast konkretnej kwoty w umowie o pracę figuruje sformułowanie „minimalne wynagrodzenie za pracę”. Wtedy zmiana stawki automatycznie corocznie waloryzuje pensję w ślad za zwyżką minimalnej kwoty.

Minimalna krajowa - brutto czy netto?

Podniesienie od stycznia 2019 r. minimalnego wynagrodzenia do 2250 zł nie oznacza, że pracownik tyle dostanie na rękę. Od tej kwoty trzeba odjąć składki społeczne i zdrowotną oraz zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT). Pracownicze koszty uzyskana przychodów (podstawowe 111,25 zł i podwyższone 139,06 zł) w 2019 r. pozostaną na tym samym poziomie co w 2018 r. Dlatego w najkorzystniejszym wariancie rozliczeń podatkowo-składkowych etatowiec otrzyma 1638,78 zł wynagrodzenia netto miesięcznie, a przy zwykłych kosztach uzyskania przychodu i bez pomniejszania zaliczki na podatek kwota na rękę wyniesie 1587,78 zł.

Zmiany w zasadach wypłacania wynagrodzenia

Od 1 stycznia 2019 r. wynagrodzenie za pracę trzeba wypłacać na wskazany przez pracownika rachunek płatniczy. Wyjątek dotyczy tylko tego zatrudnionego, który złoży wniosek w formie papierowej lub elektronicznej o wypłatę pensji do rąk własnych.

Do 22 stycznia 2019 r. zatrudniająca firma musi poinformować tych, którzy dotychczas otrzymywali pensję do rąk własnych, o obowiązku:

  • podania numeru rachunku płatniczego (na który będzie wypłacane wynagrodzenie) w ciągu 7 dni od otrzymania informacji albo
  • złożenia (w ciągu 7 dni od otrzymania informacji) wniosku o dalszej wypłacie pensji do rąk własnych.

Jeżeli między 1 stycznia 2019 r. a datą otrzymania przez pracodawcę takiej informacji lub wniosku przypadnie termin wypłaty, przekazuje się ją pracownikowi do rąk własnych. Dotyczy to też sytuacji, gdy pracownik na czas nie złoży informacji lub wniosku.

Jakie są skutki wzrostu minimalnej płacy?

Podwyżka minimalnego wynagrodzenia wpływa na wiele świadczeń ze stosunku pracy i wskaźników potrzebnych do rozliczania listy płac.

W ślad za wzrostem płacy minimalnej pójdą w górę m.in. dodatki za pracę w nocy. Dodatek ten oblicza się jako 20 proc. stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę (uzyskanej przez podzielenie minimalnej pensji przez wymiar czasu pracy w miesiącu). Ponieważ liczba godzin pracy w miesiącach jest różna - od np. 152 godzin do 184 godzin, to dodatki od pracy nocnej w 2019 r. wyniosą od 2,96 zł brutto w czerwcu i listopadzie do 2,45 zł (za godzinę) w lipcu i październiku 2019 r.

Dłużnikom zostanie więcej

Zwyżka minimalnego wynagrodzenia oznacza też, że wzrosną kwoty wolne od obowiązkowych i dobrowolnych potrąceń z pensji. Są to najniższe sumy, jakie firma musi zostawić w każdym miesiącu pracownikowi-dłużnikowi, ujmując z jego poborów np. świadczenia niealimentacyjne, zaliczki czy kary pieniężne.

Kwoty wolne to odpowiedni odsetek minimalnego wynagrodzenia netto. Przykładowo przy karach pieniężnych zatrudnionemu musi zostać 90 proc. wynagrodzenia. Przy najmniej korzystnym rozliczeniu podatkowym będzie to więc 1429 zł, a w najlepszym wariancie 1474,90 zł miesięcznie. Nowe, wyższe kwoty wolne stosuje się od 1 stycznia 2019 r., bez względu na to, czy firma potrąca z pensji należnej za któryś z miesięcy 2018 r., czy już z przysługującej za nowy rok kalendarzowy.

Wyższa odprawa i odszkodowania

Od stycznia 2019 r. wzrasta także maksymalna odprawa za zwolnienie z pracy z przyczyn niedotyczących pracownika wypłacana na mocy tzw. ustawy o zwolnieniach grupowych. Jest to 15-krotność minimalnego wynagrodzenia z dnia rozwiązania angażu i w 2019 r. wyniesie ona 33 750 zł brutto (w 2018 r. jest to 31 500 zł brutto).

Wyższe wynagrodzenie minimalne oddziałuje też na poziom odszkodowań z kodeksu pracy przyznanych przez sąd za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu oraz dla zatrudnionego, który rozwiązał stosunek pracy na skutek mobbingu. W 2019 r. to najniższe odszkodowanie wyniesie 2250 zł.

Jakie świadczenia i składki należy odprowadzać przy płacy minimalnej?

Gdy zatrudnieni zapadają na zdrowiu, mają prawo do zasiłków i świadczeń chorobowych. A te też rosną, gdy idzie w górę pensja minimalna. U pełnoetatowego pracownika podstawę wymiaru zasiłku stanowi przynajmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu 13,71 proc. tego wynagrodzenia. Tak samo jest z najniższą podstawą wymiaru wynagrodzenia chorobowego, które ustala się tak jak zasiłek chorobowy. Minimalna podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego i zasiłków w 2019 r. wyniesie 1941,52 zł (w 2018 r. jest to 1812,09 zł).

Składki społeczne dla początkujących przedsiębiorców, którzy spełniają określone warunki dla prowadzenia biznesu, też są powiązane z poziomem minimalnego wynagrodzenia za pracę. To oznacza, że do ZUS trzeba płacić więcej. Od 1 stycznia 2019 r. preferencyjna podstawa wymiaru składek ZUS, którą stanowi 30 proc. minimalnego wynagrodzenia, sięgnie 675 zł (630 zł w 2018 r.).

Po podniesieniu wynagrodzenia minimalne składki ZUS za początkujących przedsiębiorców w 2019 r. wyniosą na ubezpieczenie:

  • emerytalne 131,76 zł (675 zł x 19,52 proc.),
  • rentowe 54 zł (675 zł x 8 proc.),
  • chorobowe 16,54 (675 zł x 2,45 proc.),
  • wypadkowe 11,27 (675 zł x 1,67 proc.).

Do tego doliczyć trzeba jeszcze składkę zdrowotną, której ostateczna wartość na 2019 r. nie jest jeszcze znana. W 2018 r. jest to ok. 320 zł.

Minimalna stawka godzinowa w 2019 r.

Rozporządzenie RM z 11 września 2018 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2019 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 1794) określiło także wyższą minimalną stawkę godzinową dla osoby przyjmującej zlecenie lub świadczącej usługi. Kwota ta będzie wynosiła 14,70 zł (w 2018 r. jest 13,70 zł), a na rękę wykonawca otrzyma z tego ok. 11 zł za godzinę. Gdyby nie uzyskał za każdą godzinę pracy tego minimum, należy mu się wynagrodzenie obliczone z uwzględnieniem ustawowej stawki.

Należy także pamiętać o tym, że w umowie o współpracy strony określają sposób potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług. Gdy tego nie zrobią, przyjmujący zlecenie lub świadczący usługi przedstawia w formie pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej informację o liczbie godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług, zanim nastąpi termin wypłaty wynagrodzenia. Przedsiębiorca albo działający w imieniu przedsiębiorcy przechowuje takie dokumenty przez 3 lata od dnia, w którym wynagrodzenie stało się wymagalne. Musi też pamiętać o tym, że jeśli zleceniobiorcy lub wykonawcy wypłaca za każdą godzinę zlecenia lub świadczenia usług mniej, niż wynika z minimalnej stawki godzinowej, grozi mu kara grzywny od 1000 zł do 30.000 zł.

Refundacja kosztów zatrudnienia a minimalna krajowa

Podniesienie minimalnego wynagrodzenia oznacza także, że pracodawcom wzrosną refundacje za zatrudnianie bezrobotnych. Dotyczy to np. składek na ubezpieczenia społeczne bezrobotnego zatrudnionego na pełnym etacie, pracującego nadal po 12 miesiącach od skierowania przez urząd pracy, wynosząca 300 proc. minimalnej pensji – do 6750 zł. Z kolei u bezrobotnych powyżej 50. roku życia, przyjętych do prac interwencyjnych do 24 miesięcy pracodawca może liczyć na refundację ich wynagrodzeń i składek społecznych, która wynosi w zależności od okresu zaangażowania:

  • 80 proc. minimalnej pensji (1800 zł),
  • 50 proc. minimalnej pensji (1125 zł).
5
/ 5
(liczba głosów: 
1
)
Twoja ocena

Nasi Partnerzy

logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Ok, rozumiem.