Kosztem uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Koszt uzyskania przychodu pozwala pomniejszyć podstawę opodatkowania. Z naszego artykułu dowiesz się, co warto wiedzieć o kosztach uzyskania przychodu w 2020 r. i jakie wydatki można do nich zaliczyć.
Pokaż więcej

Koszty uzyskania przychodu w 2020 r. - definicja

Informacja o kosztach uzyskania przychodu jest istotna przede wszystkim dla podatników, którzy wybrali jako formę rozliczania się z urzędem skarbowym zasady ogólne lub podatek liniowy. Koszty uzyskania przychodów zmniejszają przychód firmy, tworząc dochód. Dochód po dokonaniu odliczeń staje się podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych koszt uzyskania przychodu definiuje w artykule 22 ust. 1. Kosztami uzyskania przychodów są zatem koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Pracownicze koszty uzyskania przychodów w 2020 r.

Koszty uzyskania przychodów ponoszą podatnicy uzyskujący przychody z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej. Koszty uzyskania przychodów zostały określone w tym przypadku kwotowo. Dnia 1 października 2019 zmieniony został zapis o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zapis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw. Oznacza to zatem, że pracownicze koszty uzyskania przychodów w 2020 r. wynoszą aktualnie:

  • 250 zł miesięczne (jednoetatowcy),
  • 3 000 zł roczne (jednoetatowcy),
  • 4 500 zł roczne (wieloetatowcy).

Podwyższone koszty uzyskania przychodu w 2020 r.

Jeżeli pracownik mieszka poza miejscowością, w której pracuje, pracodawca może stosować podwyższone koszty uzyskania przychodu. Może bowiem doliczyć koszty związane z dojazdem do miejsca pracy. Żeby zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodu pracownik musi złożyć u pracodawcy oświadczenie o tym, że mieszka w innej miejscowości niż wykonuje pracę. Od 1 października 2019 r. podwyższone koszty uzyskania przychodów będą wynosić 300 zł miesięcznie, czyli 3600 zł rocznie. W przypadku wieloetatowców podwyższone koszty wyniosą 450 zł miesięcznie, czyli 5400 rocznie. Zobacz, jak prezentują się podwyższone koszty uzyskania przychodu 2020:

  • 300 zł miesięczne (jednoetatowcy, dojeżdżający),
  • 3 600 zł roczne (jednoetatowcy, dojeżdżający),
  • 5 400 zł roczne (wieloetatowcy, dojeżdżający).

Koszt uzyskania przychodu w 2020 r. a koszty autorskie

Oprócz kosztów podstawowych, pracodawca może w szczególnych przypadkach zastosować tzw. koszty autorskie w wysokości 50 proc. od uzyskanego przychodu. Art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT stanowi, że koszty z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50 proc. uzyskanego przychodu. Koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Koszty uzyskania przychodu w 2020 - co można zaliczyć?

Ustawa nie definiuje wprost, jakie wydatki można konkretnie sklasyfikować do kosztów. Można tu jednak zaliczyć na przykład wydatki związane z:

  • utrzymaniem biura (meble, akcesoria, czynsz),
  • zakupem sprzętu (telefony, komputery, drukarki, abonament na internet i telefon, oprogramowanie, domena internetowa),
  • kosztami zatrudnienia pracowników,
  • usługami księgowymi,
  • usługami i wydatkami reklamowymi,
  • edukacją i szkoleniami,
  • wydatkami na samochody firmowe (oraz motocykle),
  • ubraniami (z widocznym logo firmy) czy
  • odpisami amortyzacyjnymi środków trwałych.

Warto pamiętać, że przy prowadzeniu działalności gospodarczej w domu, także można odliczyć częściowo czynsz i wydatki na media. Należy wówczas obliczyć, jaka część powierzchni lokalu wykorzystywana jest do prowadzenia firmy i proporcjonalnie zaliczyć ją do kosztów. Do kosztów uzyskania przychodu 2020 można także zaliczyć niektóre wydatki poniesione przed rozpoczęciem działalności gospodarczej (poza towarami handlowymi i materiałami podstawowymi). Ponieważ nie ma zamkniętego katalogu kosztów, to do przedsiębiorcy należy uzasadnienie i umotywowanie, że określony koszt wiąże się z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Czego przedsiębiorca nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Nie oznacza to jednak, że przedsiębiorca może zaliczyć wszystko do kosztów. Wspomniana ustawa w art. 23 wylicza szereg wyjątków, które nie mogą zostać zaklasyfikowane jako koszt uzyskania przychodu. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów m.in.:

  • wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
  • odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego przewyższającego kwotę 225 tys. dla aut elektrycznych i 150 tys. zł dla pozostałych samochodów,
  • strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych,
  • odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika,
  • wydatków na spłatę kredytów, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych kredytów,
  • odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,
  • wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną:
  • darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,
  • podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn,
  • jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
  • kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,
  • grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych grzywien i kar,
  • wierzytelności odpisanych jako przedawnione,
  • odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat,
  • kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych,
  • udzielonych pożyczek, w tym straconych pożyczek,
  • składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa,
  • odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji,
  • składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy, Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw,
  • wydatków pracodawcy na działalność socjalną.

Koszty uzyskania przychodu w 2020 r. - jak udokumentować?

Aby wydatek został zaliczony do kosztów należy ująć go w Księdze Przychodów i Rozchodów. Kwestię prawidłowego dokumentowania wydatków określa Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U.2017.0.728) w § 12 ust.3. Zgodnie z nim, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

  • faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne,
  • inne dowody, wymienione w § 13 i § 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:

a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,

d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych - oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Ważne jest żeby dowód księgowy był sporządzony w języku polskim. Treść dowodu musi być pełna i zrozumiała, dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie zakupu podana jest wartość w obcej walucie, podatnik powinien przeliczyć ją na złotówki zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym.

Rozporządzenie dopuszcza także możliwość wystawienia dowodów wewnętrznych przez przedsiębiorcę. Muszą one określać nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach - przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku). Dowody wewnętrzne mogą dotyczyć wyłącznie:

  • zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt,
  • zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0),
  • wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika,
  • zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych,
  • kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących,
  • zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych,
  • wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą - podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele,
  • opłat sądowych i notarialnych - opłaty skarbowej uiszczanej znakami tej opłaty do dnia 31 grudnia 2008 r.,
  • wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych. Podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.
0
/ 5
(liczba głosów: 
0
)
Twoja ocena

Nasi Partnerzy

logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo