Czas pracy kierowcy jest ściśle uregulowany przepisami. Kierowcy samochodów ciężarowych pracujący w transporcie krajowym i międzynarodowym powinni przestrzegać tygodniowego czasu pracy. Niestosowanie się do przepisów określających czas pracy kierowców, naraża firmy na ryzyko otrzymania wysokich kar finansowych.

Ustawa o czasie pracy kierowców

Przepisy określające czas pracy kierowców reguluje unijne Rozporządzenie nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85. Dokument ten szczegółowo opisuje kwestie czasu pracy, odpoczynku oraz definiuje osoby będące kierowcami.

Kto może zostać zawodowym kierowcą?

W myśl rozporządzenia, kierowcą jest osoba, która prowadzi pojazd nawet przez krótki okres, lub która jest przewożona w pojeździe w celu podjęcia w ramach swoich obowiązków jego prowadzenia w razie potrzeby. Minimalny wiek pomocników kierowców wynosi 18 lat. W określonych przypadkach państwa członkowskie mogą jednak obniżyć ten wiek do 16 lat. Dzieje się tak, np. w sytuacji gdy przewóz drogowy realizowany jest na terytorium jednego państwa i w odległości do 50 km od głównej siedziby firmy lub obniżenie wieku służy celom szkoleniowym.

Czas pracy kierowców w 2019 r.

Zgodnie z rozporządzeniem, dzienny czas pracy kierowcy w 2019 r. nie może przekraczać 9 godzin, przy czym czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu. Z kolei tygodniowy czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 56 godzin, przy czym łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin. Tydzień oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę.

Oznacza to, że jeżeli kierowca w ciągu jednego tygodnia przejedzie 56h, to w następnym może wykonywać tę pracę tylko przez 34 godziny. Należy pamiętać, że limity te dotyczą zawsze dwóch następujących po sobie tygodni. Jeżeli więc w pierwszym tygodniu przejdzie 56h, w drugim 34h, to w trzecim może przejechać na przykład 40h (34h+40h = 74h), a w czwartym 50h (40h+50h = 90h).

Dzienne przerwy w czasie pracy kierowców

Rozporządzenie reguluje także szczegółowo czas przerw od prowadzenia pojazdu. Po okresie prowadzenia samochodu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwą długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut. Na przykład kierowca może prowadzić samochód przez 2,5 godziny, następnie zrobić sobie 15 minutową przerwę, przejechać kolejne 2h, po czym zrobić sobie 30 minutową przerwę. Zgodnie z rozporządzeniem „odpoczynek” oznacza nieprzerwany okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem.

Tygodniowe przerwy w czasie pracy kierowców

Przepisy określają także dzienne i tygodniowe przerwy. Wiążą się z nimi dwie definicje: „regularny okres odpoczynku” i „skrócony okres odpoczynku”. Pierwszy z nich w odniesieniu do przerw dziennych oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny, a druga co najmniej 9 godzin. Z kolei skrócony dzienny okres odpoczynku oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

Regularny odpoczynek kierowcy

Regularny tygodniowy czas odpoczynku wynosi co najmniej 45 godzin. Skrócony tygodniowy okres odpoczynku oznacza natomiast odpoczynek trwający krócej niż 45 godzin, który można skrócić do nie mniej niż 24 godzin. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 - godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju.

Przepisy dotyczące czasu pracy kierowców są skomplikowane. Czas pracy musi być jednak bezwzględnie przestrzegany, gdyż w innym wypadku naraża firmy na wysokie kary finansowe. Zgodnie z rozporządzeniem, przepisy dotyczące nakładania kar w przypadku naruszeń czasu pracy kierowców ustalają państwa członkowskie Unii Europejskiej. Kary te „muszą być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające oraz niedyskryminujące”.

5
/ 5
(liczba głosów: 
2
)
Twoja ocena

Nasi Partnerzy

logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Ok, rozumiem.