Możliwości rozliczenia PIT są dwie: tradycyjna i nowoczesna. Ta pierwsza, to wypełnianie papierowego formularza rocznego zeznania podatkowego, z długopisem i kalkulatorem w ręku (trzeba tu samodzielnie brnąć przez pola formularza i wyliczać kwoty, dochodu, podatku, nadpłaty bądź niedopłaty). Metoda druga, to wypełnianie PIT przy pomocy komputera i specjalnych programów bądź aplikacji (tu z reguły wpisujemy do komputera żądane przez program kwoty i to on wykonuje wszelkie obliczenia).

Wydaje się, że druga z tych metod jest prostsza. Trudniej tu także o błędy. Z przyzwyczajeniami trudno jednak walczyć.

Jakie dokumenty są konieczne do wypełnienia formularza PIT?

W obu przypadkach do wypełnienia PIT potrzebne są informacje od pracodawcy o uzyskanych w ciągu roku dochodach, ewentualnie także z ZUS o wysokości dochodów z emerytur i rent. Bez tego trudno wypełnić zeznanie roczne. Jeśli chcemy korzystać z ulg, konieczne będą także dokumenty potwierdzające poniesienie objętych tymi ulgami wydatków. Liczą się wszelkiego rodzaju faktury, rachunki czy wyciągi bankowe.

Rodzaje PIT-u, czyli który formularz PIT wybrać? 

Do dyspozycji podatników są różne formularze rocznych zeznań podatkowych:

  • najpopularniejszy PIT-37 (przeznaczony dla osób uzyskujących dochody z umów o pracę oraz emerytur i rent),
  • PIT-36 (dla osób uzyskujących dochody z działalności gospodarczej),
  • PIT-36L (dla osób uzyskujących dochody z działalności gospodarczej opodatkowanej liniową stawką w wysokości 19 proc.),
  • PIT-38 (dla osób uzyskujących dochody ze sprzedaży papierów wartościowych) i
  • PIT-39 (dla osób uzyskujących dochody ze sprzedaży nieruchomości).

Do tego dochodzą ulgowe załączniki - przede wszystkim PIT/O (zwykłe ulgi) i PIT/D (ulgi mieszkaniowe).

Jak wypełnić deklarację PIT?

Samo wypełnianie PIT nie jest trudne. Warto zacząć od ulgowych załączników, bo potem wyliczone w nich kwoty przysługujących podatnikowi odpisów, przenosi się do podstawowych druków zeznań rocznych.

Do PIT przepisujemy z informacji od pracodawców kwoty przychodów, kwoty przysługujących nam kosztów uzyskania przychodu oraz pobranych w ciągu roku zaliczek na podatek. Tych pierwszych nie można pomijać, bo jeśli fiskus się tego dopatrzy, będą kłopoty. Pominięcie tych ostatnich, to działanie na własną szkodę, bo zaliczki, to pieniądze, które już fiskusowi zapłaciliśmy i jeśli nie wykażemy ich w PIT,  urząd skarbowy wezwie nas do złożenia korekty zeznania, a jeśli nie zauważy naszego błędu, po prostu zapłacimy wyższy podatek. Z informacji od pracodawców przenosimy do formularzy PIT także kwoty zapłaconych w ciągu roku składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Pierwszą odliczamy od dochodu, drugą od podatku. Dzięki nim nasze zobowiązanie wobec urzędu skarbowego jest niższe.

Jak obliczyć wysokość należnego podatku?

Liczenie podatku polega na podstawieniu kwoty dochodu do opodatkowania (to przychód pomniejszony o koszty, składkę na ubezpieczenie społeczne i ulgi odpisywane od dochodu) do skali podatkowej . Do tej pory było to dość łatwe. W 2017 r. przepisy się jednak zmieniły i podatnicy z niskimi dochodami mają wyższą kwotę od podatku, a ci z wyższymi dochodami niższą albo wcale. Dlatego dobrym pomysłem przy rozliczeniu PIT jest korzystanie ze sprawdzonych programów, które ten podatek za nas policzą. Na rynku takich programów jest bardzo dużo - udostępnia je na swoich stronach internetowych na przykład większość mediów oraz Ministerstwo Finansów.

To, co wyjdzie z rozliczenia, to podatek należny do zapłaty. Należy go porównać z kwotą zapłaconych w ciągu roku zaliczek. Jeśli zaliczki pobrane przez płatnika są wyższe od podatku, mamy nadpłatę, którą fiskus powinien zwrócić podatnikowi  w ciągu trzech miesięcy od złożenia zeznania podatkowego. Jeśli to podatek jest wyższy niż zaliczki, mamy niedopłatę, którą trzeba wpłacić na konto właściwego urzędu skarbowego.

Do kiedy należy złożyć zeznanie podatkowe?

Termin złożenia PIT za zeszły rok i zapłatę brakującego podatku upływa zwykle 30 kwietnia bieżącego roku. Jeśli w zeznaniu mamy nadpłatę, warto pospieszyć się ze złożeniem PIT fiskusowi - dzięki temu szybciej odzyskamy nasze pieniądze. Z niedopłatą nie trzeba się spieszyć, brakujące pieniądze można wpłacić przed końcem rozliczeń.

O czym należy pamiętać wypełniając zeznanie podatkowe?

Wypełniając roliczenie podatkowe trzeba pamiętać o jego podpisaniu. Bez podpisu zeznanie roczne jest nieważne. PIT wypełniany w komputerze można „podpisać” podając w nim (jest na to specjalna rubryka) dokładną kwotę przychodu z zeznania rocznego sprzed roku. Na tej podstawie fiskus identyfikuje podatnika, który składa zeznanie. Warto też pamiętać, że zwykli podatnicy, czyli osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej, posługują się w kontaktach z fiskusem numerem PESEL, a nie jak dawniej NIP. To właśnie PESEL wpisują w formularzu PIT.

Jak dostarczyć wypełnione zeznanie fiskusowi?

Wypełniony i podpisany papierowy PIT można zanieść do właściwego urzędu skarbowego. Można go także wysłać pocztą - listem poleconym. Data stempla pocztowego na kopercie jest w tym przypadku również datą złożenia PIT.

Wszystkie rodzaje formularzy można też wysyłać fiskusowi przez internet. Można to zrobić za pomocą specjalnej aplikacji udostępnionej na stronie Ministerstwa Finansów www.mf.gov.pl (należy wejść w zakładkę e-Deklaracje - http://www.finanse.mf.gov.pl/pp/e-deklaracje). Wysłanie PIT umożliwia też wiele programów komputerowych. Do 16 kwietnia 2018 r. można też poprosić fiskusa o przygotowanie wstępnie wypełnionego PIT. W tym celu wystarczy złożyć wniosek PIT-WZ. Takie wstępnie wypełnione zeznanie wystarczy zatwierdzić, by rozliczenie z fiskusem mieć z głowy.

Korekta zeznania podatkowego

Jeśli, już po złożeniu PIT, dojdziesz do wniosku, że popełniłeś w nim błąd, bo zapomniałeś wykazać jakąś część swoich dochodów, albo nie skorzystać z przysługującej Ci ulgi, masz prawo skorygować zeznanie. Skorygować zeznanie można również wtedy gdy dojdziesz do wniosku, że popełniłeś błąd rachunkowy, źle wyliczyłeś swój podatek, albo przekroczyłeś limit ulgi. W każdym z tych przypadków powinieneś ponownie wypełnić PIT (tym razem już poprawnie), przy czym w rubryce „cel złożenia zeznania”, zaznaczyć, że chodzi o jego korektę, a następnie przekazać skorygowane zeznanie fiskusowi.

Podatnik może i powinien złożyć korektę zeznania, zarówno wtedy, gdy pomylił się na swoją niekorzyść, jak i wtedy, gdy pomyłka jest na niekorzyść fiskusa. Może się zdarzyć, że do skorygowania zeznania wezwie podatnika urząd skarbowy. Jeśli okaże się, że przez błędy w PIT uszczuplony został podatek, należy go dopłacić, wraz z odsetkami za zwłokę.

0
/ 5
(liczba głosów: 
3
)
Twoja ocena

Autor:

Piotr Skwirowski

Ekspert Kapitalni.org
Dziennikarz ekonomiczny. Przez niemal 24 lata w „Gazecie Wyborczej”, obecnie publikuje w Next.gazet.pl. Autor wielu poradników podatkowych i prawnych oraz artykułów o tematyce finansowej. Wielokrotny laureat nagrody „Ostrego Pióra” Business Centre Club. Dziennikarz ekonomiczny 2017 r. w konkursie Press Clubu.

Madlena

17.04.2018 09:19

Teraz już można samemu

Karmelek

11.04.2018 08:53

Bardzo ciekawe informacje

Nasi Partnerzy

logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo
logo

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Ok, rozumiem.